31.05.2011.

Ovo je sat, ovo je tren, to je to što jesmo, a to je sve.

Cig Harvey


Jedni s očima uprim u prošlost
Vide ono što ne vide; drugi, uperivši
Iste oči u budućnost,
Vide ono što se ne može videti

Zašto postavljati tako daleko ono što je blizu –
Pouzdanje naše? Ovo je dan,
Ovo je sat, ovo je tren, to je to
Što jesmo, a to je sve.

Večito protiče beskrajni sat
Što nas proglašava za ništavne. U istom dahu
I živimo i mremo. Uberi dan,
Jer taj dan si ti.

_____________


Uns, com os olhos postos no passado,
Vêem o que não vêem; outros, fitos
Os mesmos olhos no futuro, vêem
O que não pode ver-se.

Porque tão longe ir pôr o que está perto —
A segurança nossa? Este é o dia,
Esta é a hora, este o momento, isto
É quem somos, e é tudo.

Perene flui a interminável hora
Que nos confessa nulos. No mesmo hausto
Em que vivemos, morreremos. Colhe
O dia, porque és ele.


Fernando Pessoa (Ricardo Reis)


Нема коментара:

Постави коментар